SABAHATTİN ALİ (yazar)

TÜRK hikâye ve roman yazarı, 1906 yılında Gümülcine' de doğdu. Babası subaydı, ilköğrenimini İstanbul, Çanakkale, İzmir ve Edremit'de; ortaöğrenimini Balıkesir'de ve İstanbul Muallim mekteplerinde yaptı (1926).




Yozgat'da bir yıl sonra, Maarif vekâleti hesabına Almanya'ya gönderildi (1928-30). Dönüşünde Aydın, Konya ve Ankara'da almanca öğretmenliği yaptı. Sonra Maarif Vekâleti neşriyat müdürlüğünde memur, Ankara Devlet konservatuarında dramaturg olarak çalıştı.

Edebiyata şiirle başladı, asıl gücü hikâyeciliğindedir. Hikâyelerinde konularını Anadolu halkının ve köylülerinin hayatlarından çıkardı. Daha sonra realizmden natüralizme kayan bir gözlem gücüyle ezilen halkın acılarını dile getirdi. Son yıllarında sembolik hicivli masallar yazdıysa da hikâyelerindeki güce ulaşamadı.

1930' larda yıkıcı yaptığı ve bir şiirinde Atatürk'ü hicvettiği gerekçesiyle mahkûm oldu ve Sinop cezaevine gönderildi. 1946' da Aziz Nesin ile beraber "Markopaşa" adlı mizah dergisini çıkardı. Mehmet Ali Aybar'ın çıkardığı "Zincirli Hürriyet"te yazdı.

Sürekli takip edildiği için Bulgaristan'a kaçmaya karar verdi. Sınırı geçmek isterken 1948 Nisan'ında Kırklareli'de öldürüldü ve bilinmeyen bir yere gömüldü.

Eserleri: Şiir kitabı; "Dağlar ve Rüzgâr (1934)". Hikâyeleri; "Değirmen (1935)", "Kağnı (1936)", "Ses (1937)", "Yeni Dünya (1943)", "Sırça Köşk (1947)". Romanları; "Kuyucaklı Yusuf (1937)","İçimizdeki Şeytan (1940)", "Kürk Mantolu Madonna (1943). Oyunu; "Esirler (1936)".